Whatsapp
X
Linkedin
e-mail
Kopiuj łącze MTU® i kwas pidolowy w warunkach stresu suszy
Uniwersytet w Pizie 2025
Główne wnioski
Jednorazową, łączną aplikację MTU® i kwasu pidolowego (0,2 l/ha) porównano z kontrolą bez zabiegu oraz z ekstraktem z alg morskich (10 l/ha). Zabiegi wykonano przed wystąpieniem stresu suszy wywołanego ograniczonym nawadnianiem.
Łączne zastosowanie MTU® i kwasu pidolowego istotnie statystycznie (P<0,05) poprawiło jakość murawy w warunkach stresu suszy. Stwierdzono również istotną poprawę szeregu parametrów związanych z reakcją murawy na stres, w tym całkowitej zdolności antyoksydacyjnej, zawartości barwników fotosyntetycznych oraz aktywności fotosystemu II.
Cel
Ocena wpływu jednorazowego, łącznego zastosowania MTU® i kwasu pidolowego na kondycję murawy oraz fizjologiczne reakcje na stres u mietlicy rozłogowej (Agrostis stolonifera) przy wzrastającym poziomie stresu suszy, w porównaniu z kontrolą bez zabiegu oraz wariantem referencyjnym z ekstraktem z alg morskich.
Szczegóły doświadczenia
Stacja doświadczalna
Uniwersytet w Pizie
Produkt
Greenmaster Liquid Advance
Oceny
Średnia wizualna jakość murawy, biomasa części nadziemnej i korzeni oraz parametry fizjologiczne roślin.
Zabiegi
- Jednorodne rdzenie murawy Agrostis stolonifera ‘T-1’ pobrano z dojrzałego putting greenu zbudowanego na podłożu piaskowym i utrzymywano w kontrolowanych warunkach szklarniowych.
- Przez 21 dni rośliny poddawano trzem wariantom nawadniania: pełnemu nawodnieniu (100%), umiarkowanemu stresowi suszy (75%) oraz umiarkowanemu do silnego stresowi suszy (50% pojemności wodnej doniczki).
- Badane warianty obejmowały łączne zastosowanie MTU® i kwasu pidolowego, wariant porównawczy z ekstraktem z alg morskich oraz kontrolę bez zabiegu. Preparaty aplikowano bezpośrednio do strefy korzeniowej, natomiast azot zastosowano jednorazowo na początku doświadczenia.
- Doświadczenie przeprowadzono w układzie bloków kompletnie zrandomizowanych, z siedmioma powtórzeniami dla każdego wariantu. Jakość murawy i reakcje fizjologiczne roślin oceniono na podstawie pomiarów destrukcyjnych wykonanych na zakończenie doświadczenia.
Zabiegi
- Jednorodne rdzenie murawy Agrostis stolonifera ‘T-1’ pobrano z dojrzałego putting greenu zbudowanego na podłożu piaskowym i utrzymywano w kontrolowanych warunkach szklarniowych.
- Przez 21 dni rośliny poddawano trzem wariantom nawadniania: pełnemu nawodnieniu (100%), umiarkowanemu stresowi suszy (75%) oraz umiarkowanemu do silnego stresowi suszy (50% pojemności wodnej doniczki).
- Badane warianty obejmowały łączne zastosowanie MTU® i kwasu pidolowego, wariant porównawczy z ekstraktem z alg morskich oraz kontrolę bez zabiegu. Preparaty aplikowano bezpośrednio do strefy korzeniowej, natomiast azot zastosowano jednorazowo na początku doświadczenia.
- Doświadczenie przeprowadzono w układzie bloków kompletnie zrandomizowanych, z siedmioma powtórzeniami dla każdego wariantu. Jakość murawy i reakcje fizjologiczne roślin oceniono na podstawie pomiarów destrukcyjnych wykonanych na zakończenie doświadczenia.
Wyniki
Podsumowanie wyników
Analiza parametrów biometrycznych, fizjologicznych i biochemicznych wykazała istotną interakcję pomiędzy poziomem nawadniania a zastosowanym wariantem zabiegu. Oznacza to, że reakcja roślin na poszczególne zabiegi zmieniała się w zależności od nasilenia stresu suszy.
Tabela 1. Wybrane wyniki doświadczenia dla kontroli (Con), MTU® i kwasu pidolowego (MTUPA) oraz ekstraktu z alg morskich (SWE) przy trzech poziomach stresu suszy: pełne nawodnienie (W100), umiarkowany stres (W75) oraz silny stres (W50).
Jakość i wzrost murawy
W warunkach pełnego nawodnienia (W100) ekstrakt z alg morskich zapewnił najlepsze wyniki pod względem wizualnej jakości murawy i wzrostu roślin.
Wraz ze wzrostem stresu suszy (W75 i W50) jakość murawy pogarszała się we wszystkich wariantach doświadczenia. W warunkach umiarkowanego i silnego stresu suszy murawa, na której zastosowano MTU® w połączeniu z kwasem pidolowym, utrzymywała wyższą jakość wizualną i biomasę niż zarówno kontrola bez zabiegu, jak i wariant z ekstraktem z alg morskich.
W porównaniu z kontrolą odnotowano poprawę wybarwienia murawy nawet o 23% oraz ogólnej jakości murawy nawet o 22%.
Barwniki fotosyntetyczne
Wraz ze wzrostem stresu suszy zawartość barwników fotosyntetycznych zmniejszała się we wszystkich wariantach doświadczenia.
Murawa, na której zastosowano MTU® i kwas pidolowy, utrzymywała jednak istotnie wyższą zawartość chlorofilu w warunkach umiarkowanego i silnego stresu suszy. Wskazuje to na lepsze zachowanie zdolności fotosyntetycznej roślin w warunkach stresowych.
Wydajność fotosyntezy
Wydajność fotosystemu II (ΦPSII) zmniejszała się wraz ze wzrostem nasilenia stresu suszy.
W warunkach ograniczonej dostępności wody MTU® w połączeniu z kwasem pidolowym pozwalały na utrzymanie wyższych wartości ΦPSII. Efekt ten był szczególnie wyraźny w warunkach silnego stresu suszy, co wskazuje na lepszą ochronę funkcji fotosyntetycznych roślin.
Reakcja antyoksydacyjna
Stres suszy zwiększał aktywność antyoksydacyjną roślin we wszystkich wariantach doświadczenia.
Łączne zastosowanie MTU® i kwasu pidolowego wywołało najsilniejszą reakcję antyoksydacyjną w warunkach umiarkowanego i silnego stresu suszy, co wskazuje na zwiększoną ochronę roślin przed stresem oksydacyjnym.
Nasza wiedza
Porady i wskazówki, zapobieganie chorobom, wyniki badań naukowych i nie tylko
Poznaj naszą wiedzę